Etiketler

, , ,

denizdurukan_s_m

“…

(yoksa yenildik mi kendimize)

bak nasıl da biçimsizce duruyor her sözcük
nasıl da düşüyor yaprak avuçlarımızdan

…”

rugan, Deniz Durukan, komşu yay, İstanbul, 2009, s. 15

“…

korkunç acı çekiyorum
galiba babama benziyorum

…”

agy s. 20

“…

iki sokak ötede
kırılmış çemberler var
‘hassas noktalarına dokunulmuş kadınlar’
meyve sepetlerini taşıyorlar
devirmek geçiyor içimden
güneye bakan duvarları
kendimle tanıştırıyorum
ölüyorum çünkü
kimse anlamasa da

ölüyorum artık…”

agy s. 30

“kabul et! dişli yamaçlarıyla
korkunç bir mezarlık burası…”

agy s. 33

Reklamlar