Etiketler

,

709617-romantik-sahil

Nostalji:
Bir Türk filmi seyretmiştim. Filmde üniversitede siyasi mücadeleye katıldığı için okuldan atılan ve doğup büyüdüğü sahil kasabasına dönen solcu bir genç vardı Tarık Tarcan’ın oynadığı. Kimse onu anlamıyordu yakın bir arkadaşı hariç. Arkadaşı ve o kasaba için anlaşılmaz, tuhaf ve iletişim kurulamaz iki kişilik bir adaydı sanki ve bir gün ikisi sahilde bir çay ocağında biraraya gelirler. Sonra sadece kendilerinin anlayabileceği dertlerini paylaşırlar. Arkadaşı, İstanbul’dan gelen dönen ve ailesi tarafından bile siyasi olaylara karıştığı için suçlanan adama  bir kitaptan alıntı yapar. (Belki kitabı da göstererek) Şöyle bir alıntıydı yanlış hatırlamıyorsam: “İnsanlar yanlışlarını affetmeye her zaman hazırdırlar, ama doğrularını hiçbir zaman affetmezler.” Bu unutulmuş 80 filminden bahsetmemin tek sebebi bendeki nostalji hüznünü açıklamaktı. Nostalji hüznü öyle bir şey ki insana (yani bana) bir daha hiçbir zaman başka iki kişinin aynı mekanda aynı konuşmayı yapıp aynı duyguları paylaşmayacağını sezdirir.

Ankara 2010

Reklamlar