Etiketler

, ,

c12d17773de7e11c5ef9c3ef9cf47afa

Hatırlama ‘ben’in sürekliliği için elzemdir. Fakat hatırlama istenci çoğu zaman acının kaynağıdır. Çünkü mutlu anları hatırlamak o anın kaybedilişinin farkındalığını da beraberinde getirir. Mutsuz ve acı anları hatırlamak ise çoğu insanın vazgeçemediği saplantılı bir mazoşizmdir. Mesela kolunu kaybetmiş bir adam kolunu kaybettiği anı düşünüp durur. Bu yinelenen hatırlama geçmişi değiştirmeye yönelik imkansız bir girişimdir aslında: O an şöyle şöyle yapsaydım kolumu kaybetmezdim pişmanlığından bir adım öteye geçemeyen çaresiz bir girişim. Geçmişteki kendini aramak ve onu nasıl kaybettiğini hatırlamaya çalışmak da umutsuz ama vazgeçilemez saplantılı bir davranıştır. Hatırlamadan edemez insan, hatırlama güdüsüne karşı çıkamaz. Çünkü hatırlamak ‘ben’in sürekliliğinin zorunlu sonucudur. Anılar Sisifos’un hep yeniden iterek tepeye çıkardığı o kayadır.

Ankara 2010

Reklamlar