Etiketler

,

Fuzûlî-Divanı-Fuzûlî-gazel-okur-yazar

“(…)

(Farisi kıt’anın çevirisi, blog.) O öyle bir yaratıcıdır ki, söz erbabının idrak sayfasındaki hayaller ancak onun yardımının kalemiyle işlenebilir. Şairlik kabiliyeti, ona has olan lütufkarlığın alametlerindendir. Bu kabiliyetteki olgunluk, başka ilimlerdeki olgunlaşmalar tarzında elde edilemez.

(Arabi kıt’anın çevirisi, blog.) İnsanları umutlarına ulaştıranı, işlerin güçlüğünü ve hallini takdir edeni tesbih ederiz. O Tanrı’yı kutlarız ki, onun yardımının fazlı olmasaydı, Adem’e bütün isimleri öğretmezdi.

(…)”

Fuzuli Divanı, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, 1958, s. 2

“(…)

(Arabi kıt’anın çevirisi, blog.) Elleri kurusun o katibin ki o olmasa, ilim ve edeple kurulmuş bir şiir mamuresi harap olmazdı. İstinsah ederken bir eseri bozmaktan yana şaraptan da kötüdür. farkında bile olmadan, ineb (üzüm) kelimesini bozar da ayb (ayıp9 haline sokar.

(…)

(Farisi kıt’anın çevirisi, blog.) Kalem gibi başı dönsün o savruk kimsenin ki kalemi, bilgi binasını yıkan kazmadır; yazısı sözün görünüşünün süsüdür, ama ne fayda ki mana güzelinin yüzünü perdeler.

(Arabi kıt’anın çevirisi, blog.) Konuşmayı beceremiyen insan vardır, onun kelimeleri değiştirmesinden nazım gerdanlıklarının incileri dağılır; nazım, nesir haline gelir. Onun mantığı kaziyeleri neticesiz bırakır. dildeki tasarrufu, ötreyi esre yapar, kelimeleri değiştirir.

(Farisi kıt’anın çevirisi, blog.) Söz alanında fikrin yapılarını yıkan ve güzel ifadeleri o kötü şivesiyle değiştirip mahveden dil kopsun!

(…)

(Arabi kıt’anın çevirisi, blog.) Başkalarının sözlerini kıskananların suçu büyüktür. Onların basiretleri, insanlar arasında dalaletin ta kendisidir. Onlar arasında riayet kaybolur. Bu da üstünlüğe ulaşma yolunu kapatır.

(Farisi kıt’anın çevirisi, blog.) Ah o haset çölü seyyahının elinden ki, kapkara gönlünün irfan nurundan nasibi yoktur. Böyleleri, örümcekler gibi bir iki beyit ördüler mi, kendilerini Beyt-i mamur’un mimarından daha yüksek görürler. Hasetçinin gözü baktığı her yerde ayıp, kusur görür; onun insaf gözü haset tozundan kör olmuştur.

(…)”

agy s. 10-12

“(…)

5. Mihnete sabr eyleyen rahat tapar çun Yusuf’a
Saltanat tahtınun evvel payesi zindan olur

(…)

8. Sayir-i mahlukdan bir kimse olsa pak-dil
Ehl-i Beyt’ün fırkasından sayılur Selman olur

(…)

11. Tabi’-i ferman ider hükmine cümle ‘alemi
Murtaza hükmine her kim tabi’-i ferman olur

(…)

13. Ol Şeh-en-şeh kim eğer bir mura kılsa iltifat
Mür hükm eyler Süleyman üstine sultan olur

(…)

21. Nuh sanduğına keşti tel aparmışdur penah
İhtiyat eyler ki na-geh bir dahi Tufan olr

22. Gerçi İsma’il’e kurban gökten inmiş kadr içün
Hak bilür kadr içün İsma’il ana kurban olur

23. Mu’cizi bir gül-şen-i pakizedür kim istese
‘Andelib ol gül-şene Davud-i hoş-elhan olur

24. Her kim ihlas ile hak-i merkadinden zerrei
Alsa anunla tababet eylese Lokman olur

(…)

26. Saye-i lutf ü kerem ger salsa hak-i tireye
Cirm-i hak-i tire reşk-i ravza-i Ridvan olur

(…)

33. Dem uram evşaf-i evlad-i ‘Ali’den kim müdam
Madih-i Al-i ‘Ali müstevcib-i gufran olur”

agy s. 33, 34

“(…)

14. Sahni çemende ergavan her bergini itmiş zeban
Tekrar eyler her zeman medh-i ‘Aliyyü’l-Murtaza

(…)

18. ‘Abid-sıfat çekmekde gam olmuş benefşe kaddi ham
Güya kılur ol pak hem Zeyne’l-‘İbad’a iktida

(…)

28. Ya’ni gül-i gül-zar-i can hayder imam-i mü’minan
Ol kim anadur bi-güman miskin Fuzuli bir geda”

agy s. 36

“(…)

8. Habsden Yusuf çıhub Sultan-i Mısr olmuş kimi
Oldu açub goncesin arayiş-i gül-zar gül

9. San Züleyha halvetidür gönce-i der-beste kim
Çıhdı andan damen-i çakiyle Yusuf var gül

(…)

43. Şah-i din Sultan Süleyman-i sa’adet-mend kim
Kesb ider hulk-i hoşından nüzhet-i etvar gül

(…)”

agy s. 37-39

“(…)

14. Sahn-i sahrasında min leyli vü Mecnun cilve-ger
Kuh-sarı üzre min Ferhad ü Şirin bade-har

(…)”

agy s. 46

“(…)

32. Kıldı Kutbü’l-mülki tahrikün yirinden münharif
Gitdi havfunla Nizamü’l-Mülk mülkinden nizam

(…)”

agy s. 58

“XXII
KASİDE DER MEDH-İ MEHMED BEG (Mehmed Bey (Mehmed Han Tekelü): Şah Tahmasb’ın Bağdat’taki son valisi. 1530’da valiliğe tayin edilmiş, 1534 te şehri Osmanlılara teslim edip kaçmıştır.)

(…)”

agy s. 78

“XXVI
KASİDE DER MEDH-i SULTAN İBRAHİM (İbarhim Han Musullu: Şah Tahmasb devrinde (1524-1576) Safevilerin Bağdat valiliğini yapmıştır.)

(…)”

agy s. 87

“V

1. (Arabi ya da Farisi beyitin çevirisi, blog.) Neş’e göğünden bir güneş doğdu ve onunla alem ışık, sevinç ve güzellikle dolup taştı.

(…)”

agy s. 129

“(…)

2. Zahid su’al iderse ki meyden nedür murad
Bizde safadur anda küduret cevab ana

(…)”

agy s. 132

“(…)

9. Ey Fuzuli kalmamış gavga-yi Mecnun’dan eser
Galibe efsane-i Leyli getürmüş hab ana”

agy s. 133

“(…)

3. Dağıdur her lahza ber-i ‘ayşumı ahum yili
Hansı na-hak zulmdür kim rüzgar itmez mana

(…)”

agy s. 140

“(…)

3. Çare-i bih-budumı sordum mu’alicden didi
Derd derd-i ‘ışk ise mümkin değil sıhhat sana

(…)”

agy s. 146

“(…)

5. Yetmeyüb vaslına sen Leyli veşün bir ‘ömrdür
Men kimi Mecnun olub sahraya düşmüş af-tab

(…)”

agy s. 153

“(…)

3. Gönül gam dünlerin tenha geçürme iste bir hem-dem
Ecel babında efganlar çeküb Mecnun’ı bidar it

(…)”

agy s. 166

“(…)

2. Dişledümse la’lün ey kanum töken kahr eyleme
Dut ki kan itdüm ‘adalet eyle kanı kana dut

(…)”

agy s. 167

“(…)

Çu ni Cemşid bulmuşdur baka keyfiyyetin ni Cem
Bu bezm içre Cem ü Cemşid elinden cam dutdun dut

(…)”

agy s. 168

“XLV

1. Bahr-i ‘ışka düşdün ey dil lezzet-i canı unut
Baliğ oldun gel rahimden içdüğün kanı unut

(…)”

agy s. 169

“(…)

7.Sıfat-i hüsnün ider haste Fuzuli ne ‘aceb
Hüsn-i güftarda ger eylese Hassan ile bahs”

agy s. 170

“(…)

3. Muvahhidlere kılma inkar zahid
Mey-i vahdeti sanma ümmü’l-haba’is

4. iki didesüz ‘aleme Yusuf ü sen
Size yoh cihan içre imkan-i salis

5. Mana cem’ olur handa kim var bir gam
Menem mülk-i ‘ışk içre Mecnun’a varis

(…)”

agy s. 171

“(…)

3. Hazin-i genc-i şefa’at seni kılmış Izid
Hiç kim yoh ki sana olmaya ahir muhtac

(…)”

agy s. 172

“(…)

2. Ya tama’kes hayat zevkinden
Ya leb-i la’l-i dil-sitandan geç

(…)”

agy s. 174

“(…)

6. Her zeban bir tiğdür güya Züheyla katline
Yusuf’ı almakda ehl-i ‘ışk bazar eylegeç

(…)”

agy s. 175

“(…)

3. Yüzde sirişk kanı söyler gam-i nihanı
(Arapça mısra: Manalar, levhalarda, yazı ile belirir.)

4. Men mübtela-yi hicran menden ırağ canan
(Arapça mısra: Ömür ise, nasıl olsa, rüzgar gibi geçip gidecektir.)

5. ‘Işkın Fuzuli-i zar terk itmek oldu düşvar
(Arapça mısra: Ey olup bitenleri bilen! Fazla öğüdü bırak.)”

agy s. 180

“(…)

2. Buyurma tevbe mana ol şarabdan nasih
Ki görse anı dutar cezm-i terk-i tevbe Nasuh

3. Hücum-i gamda mana anı itdi zevrak-i mey
Lim itmedi anı tufan olanda keşti-i Nuh

(…)”

agy s. 181

“(…)

2. Hak-i sagar Cem ü Cemşid’dür ey pir-i mugan
Haber it sakiye kim dutmaya sagar güstah

(…)

7. benzedürsen özüni itlerine her sa’at
Ey Fuzuli olabilmez sana benzer güstah”

agy s. 183

“(…)

4. Dehrde hemta sana var peri yoh dimen
Var güzel çoh veli sen kimi hun-hare yoh

(…)”

agy s. 184

“(…)

7. Yazanda Vamık u Ferhad ü Mecnun vasfın ehl-i derd
Fuzuli adını gördüm ser-i tumare yazmışlar”

agy s. 192

“(…)

5. meni kim seng-sar-i mihnetem bazar-i ‘ışk içre
Bela dağın çeken ferhad ile hem-seng dutmuşlar

(…)”

agy s. 193

“(…)

Bu gamlar kim menüm vardur ba’irün başına koysan
Çıhar kafir cehennemden güler ehl-i ‘azab oynar

(…)”

agy s. 194

“LXXV

1. Mende Mecnun’dan füzun ‘aşıklık isti’dadı var
!Aşık-i sadık menem Mecnun’un ancak adı var

2. N’ola kan tökmekte mahir olsa çeşmüm merdümi
Nufte-i Kabil’dür ü gamzen kimi üstadı var

3. Kıl tefahur kim senün hem var men tek ‘aşıkun
Leyli’nün Mecnun’ı Şirin’ün eğer Ferhad’ı var

(…)”

agy s. 199

“LXXVII

1. Tökdükçe kanım ohun ol asitan içer
Bir yirdeem esir ki toprağı kan içer

2. Ehl-i zemane kanına çoh teşnedür zemin
Kanın kimün tökerse felek ol zeman içer

(…)”

agy s. 201

“(…)

2. Esir-i derd-i ‘ışk u mest-i cam-i hüsn çoh amma
Bizüz meşhur olan Leyli sana Mecnun mana dirler

(…)

5. Mana dirlerdi evvel bir melekdür sevdüğün hala
Görenler men fakiri gökden inmiş bir bela dirler

(…)”

agy s. 204

“LXXXIII

1. canı kim cananı içün severse cananın sever
Canı içün kim ki cananın sever canın sever

(…)”

agy s. 207

“(…)

7. Mahabbet lezzetinden bi-haberdür zahid-i gafil
Fuzuli ‘ışk zevkin zevk-i ‘ışkı var olandan sor”

agy s. 208

“(…)

3. Peri veşler dil-i sahtına düşmüş mihr-i ruhsarun
Senün ‘aksün alan fulad gözgüler firavandur

(…)”

agy s. 213

“(…)

5. Nuh’un sanduğına geşt-i tekapuymuş penah
İ’tikad ile mebada bir zeman tufan olur

6. Ey Fuzuli bu cihanda i’tibarun kalmamış
Düzedur yüz min ‘imaret ahırı viran olur”

agy s. 219

“(…)

4. Zahid-i bi-hod ne bilsün zevkini ‘ışk ehlinün
Bir ‘aceb meydür mahabbet kim içen hüş-yar olur

5. ‘Işk sevdasına sarf eyler Fuzuli ‘ömrini
Bilmezem bu hab-i gafletten kaçan bidar olur”

agy s. 220

“(…)

4. Va’iz sözine dutma kulak gafil olma kim
Gaflet yuhusınun sebebi ol fesanedir

(…)”

agy s. 223

“(…)

4. ‘Işk ‘aybını bilübsen hüner ey zahid-i gafil
Hünerün ‘aybdur amma didüğün ‘ayb hünerdür

(…)”

agy s. 230

“CXV

1.Teşne-i cam-i visalün Ab-i Hayvan istemez
Ma’il-i mur-i hatun mülk-i Süleyman istemez

(…)

6. ‘Işkdan vehm itmesün ‘aşık yıhar gönlüm diyu
Hiç sultanem diyen mülkini viran istemez

(…)”

agy s. 239

“(…)

6. Perde-i çeşmüm makam itmişdi bir tersa-beçe
Olmadın mehd-i Mesiha damen-i Meryem henüz

(…)”

agy s. 245

“(…)

3. Cife-i dünya değül kerkes kimi matlubumuz
Bir bölük ‘ankalaruz Kaf-i kana’at beklerüz

(…)”

agy s. 247

“(…)

2. Yar kuyında müselmanlar ger olsaydı yirüm
Kafirem ger Ravza-i Rıdvan eylerdüm heves

(…)”

agy s. 249

“(…)

4. Didiler gam giderür bade çoğ içdüm sensüz
Gam-i hicrana müfid olmadı ol kan olmuş

(…)”

agy s. 260

“(…)

2. Yetüb huzuruna Mi’rac vakti kılmışlar
Kamer husul-i me’asir Düheyl kesb-i havaş

(…)”

agy s. 261

“(…)

5. Reh-i ‘ışkında götür gayrdan ey dil rağbet
(Arapça mısra: Eğer arkadaş istiyorsan, aşkın acısı sana yeter)

(…)”

agy s. 279

“(…)

3. Can virür la’lün temennasında min Ab-i Hayat
Feyzune leb-teşne yüz Hızr ü Mesiha’dur senün

(…)”

agy s. 294

“(…)

6. Medrese içre müderris virdüği min dersden
Yeğdürür mey-hanede bir cam virmek bir güzel

(…)”

agy s. 297

“(…)

İtmek olmaz seni agah gönül halinden
Yazuğ ol kim vire gönlin sana senden gafil

(…)”

agy s. 299

“CLXXVII

1. Reh-rev-i ‘irfana besdür sagar ü saki delil
Kim meh ü hur-şidden tapmış temennasın Halil

2. Olsa isti’dad-i ‘arif kabil-i idrak-i vahy
Emr-i Hak irsaline her zerredür bir Cebre’il

(…)”

agy s. 301

“(…)

3. N’ola kılsam terk-i mey minnet kılub zahidlere
N’eylerem mey neş’esin men kim senün hayranunam

(…)

6. Cana meylün var ise hükm eyle teslim eyleyem
Pad-şahum men senün bir bende-i fermanunam

(…)”

agy s. 305

“(…)

7.Zevk istersen Fuzuli terk-i dünya kıl ki men
Bulmadum bir zevk mundan gayrı ta dünyadeem”

agy s. 308

“(…)

2. Ruz-i hicrandur sevin ey murg-i ruhum kim bu gün
Bu kafesden men seni elbette azad eylerem

(…)”

agy s. 309

“(…)

2. Olmuşam derde giriftar u gamundan ağlaram
Çünki itmez bu felek derdüme derman n’eyleyem

(…)”

agy s. 312

“(…)

2. Gezedüm itlerün içre feza-yi kuyunda
Yirüm behişt-i berin idi men bir adem idüm

(…)”

agy s. 318

“CXCV

1. ‘akl yar olsaydı terk-i !ışk-i yar itmez m’idüm
İhtiyar olsaydı rahat ihtiyar itmez m’idüm

(…)

5. Yar ile ağyarı hem-dem görmeğe olsaydı sabr
terk-i gurbet eyleyüb ‘azm-i diyar itmez m’idüm

(…)”

agy s. 319

“(…)

4. Gönül virdüm fena vü fakra terk-i itibar itdüm
Bi-hamdi’llah ki ahir küfrümi imana değşürdüm

(…)”

agy s. 321

“CC

1. Bir kul oğlını gönül mülkine sultan itdüm
Mısr-i dil pad-şehin Yusuf-i Ken’an itdüm

(…)”

agy s. 324

“(…)

4. Virmegil zahid mana korku cehennemden sahın
Cennetümdür ‘arızı zülfidürür damum menüm

(…)”

agy s. 329

“CCVI

1. Secdedür her handa bir büt görsem ayinüm menüm
Hah kafir hah mü’min dut budur dinüm menüm

(…)”

agy s. 330

“(…)

7. Kimi hüş-yar görsen sen ana sun camı ey saki
Bi-hamdi’llah Fuzuli mestdür vahdet şarabından”

agy s. 337

“(…)

4. Dime zahid ki terk it sim-ber bütler temaşasın
Meni kim kurtarur Tanrı sataşdurmuş belalardan

(…)”

agy s. 339

“(…)

7. ‘ışk derdiyle olur ‘aşık mizacı müstakim
Düşmenümdür dostlar bu derde derman eyleyen

(…)”

agy s. 345

“CCXXXIII

1. Subh-dem gül-zar içinde çaldı bülbül erganun
(Arapça mısra: Ey, aşıklar kalkın: Siz onu duymuyor musunuz?)

2. Ergavan dutdı piyale nesteren doldurdı cam
Mutriba çal nağme-i (Arapça cümle: Ey, (içkiye) tövbe edenler!

3. Her görenler hüsn-i hattun ohıdı şad-aferin
(Arapça mısra: Çok az şey de verseniz biz yine size teşekkür ederiz.)

4. Gözlerün ser-hoş olanda bade-i pür-hun içer
Zir-i lebde çeğrışur saki (Arapça cümle: Ve onlar üzüntü duymazlar. Sure: 2 (bakara), ayet: 38, 62, 112 v. b.)

5. Sen Fuzuli yar yolında can virürsen ‘akibet
Edişenler diyeler (Arapça cümle: Biz (yine) O’na döneceğiz. Sure: 2 (Bakara), ayet: 156.)

agy s. 357

“(…)

6. Dir imiş zahid ki olmak ‘aybdur rüsva-yi ‘ışk
Bu sözi faş itmesün rüsva-yi ‘alem olmasun

(…)”

agy s. 358

“(…)

7. Dün dimişsen ki Fuzuli mana kurban olsun
Sana kurban olayum yine ne ihsandur bu”

agy s. 361

“(…)

4. ramazan ayı gerek açıla cennet kapusı
Ne reva kim ola mey-hane kapusı bağlu

5. Feth-i mey-hane içün ohıyalum Fatiha’lar
Ola kim yüzümüze açıla bir bağlu kapu

6. Af-tab-i kadeh itmez ramazan ayı tulu’
Ne beladur bize ya Rab ne kara gündür bu

(…)

8. Ramazan oldı budur vehmi Fuzuli’nün kim
Nice gün içmeye mey zühd ile na-geh duta hu”

agy s. 363

“CCXLIV (Bu gazeldeki beyitlerin ilk mısralarındaki ilk harfler, eski alfabeye göre, bir araya getirilince Ali Bali adı meydana çıkmaktadır.)

1. ‘Aşık oldum yine bir taze gül-i ra’naya
Ki salur al ile her dem meni yüz gavgaya

2. Let urub kaleb-i fersudemi geh habs kılur
Geh serasime vü ‘uryan bırağur sahraya

3. Yüzümün kan ile kimuhtını al itdüm kim
Alet-i san’at ola ol büt-i bi-pervaya

4. bu ne işdür ki bizi iğne kimi inceldüb
Salur iplik kimi her dem bir uzun sevdaya

5. Ayağın bağlamış averelerün san’at ile
Yoh nihayet ser-i kuyında gezen şeydaya

6. Laht laht olmuş iken gamze direfşini çeküb
Çare-saz olmadı bir gün ten-i gam-fersaya

7. Yaha çak ideni başmak kimi salur ayağa
Ey Fuzuli gör anun itdüği istiğnaya”

agy s. 368

“CCLVII (Bu gazelde de Ali Bali akrostişi tekrarlanmıştır.)

1. ‘Arızun görse felek mihr bırahmaz aye
Zerre zerre kılur anı bırağur sahraye

2. leblerün ‘aksin alub bağa girer her dem şu
Reşkden kan içürür berg-i gül-i ra’naye

3. Yiridür ‘aksüne ayine demür bend ursa
Ne içün karşu durur sen kimi bi-hemtaye

4. Bulduğı yirde hasedden gün urur sayene tığ
Ki refik olmaya sen mah-i melek-simaye

5. Oha peykan tikilür gamzen içün peyveste
Tohınur ta’ne ohı kaşun ucından yaye

6. La ‘l-i nabun sıfatı sehd-i musaffadur lik
Acı itmiş anı safra-yi hased sahbaye

7. Yar salmazsa Fuzuli sana meylin ne ‘aceb
Nice meyl itmek olur sen kimi bir rüsvaye”

agy s. 381

“CCLVIII

1. Ey dil-i ser-geşte vü şikeste vü valih
(Arapça mısra: Peygambere ve onun soyundan olanlara selam ve salavat götür.)

2. Na’t-i Nebi’dür kemal-i ‘akl nişanı
(Arapça mısra: Onun olgunluğunun vasıflarını sayıp dök.)

3. Dağ-i firakına ihtimal ne mümkün
(Arapça mısra: Onun vuslatına olan şevkimin ateşi beni yaktı.)

4. Zikri ile hoş geçür hemişe zemanun
(Arapça mısra: Onun güzelliğini ve yüceliğini düşünerek.)

5. Eyle hayal-i ruhın nazarda tasavvur
(Arapça mısra: Onun güzelliğinin ışınlarıyla aydınlan.)

(…)”

agy s. 382

“CCLIX

1. Canumun cism ile zevk-i ittisali kalmadı
Ah kim sensüz dirilmek ihtimali kalmadı

(…)”

agy s. 383

“(…)

6. Hansı bütdür bilmezem imanumı garet kılan
sende iman yoh ki sen aldun diyem imanumı

(…)”

agy s. 387

“(…)

2. Seyyid-i Ebtahi vü ümmi vü Mekki vü zeki
Haşimi vü Medeni vü Kureşi vü ‘Arabi

(…)

6. Halef-i mu’teber Adem ü Havva sensen
(Arapça mısra: Allah, annem ile babamı sana feda etsin!)

(…)”

agy s. 403

“(…)

2. Zemine ((Arapça kısım:,blog.) Toprağa nasıl can verir. Sure: 30 (Rum) ayet 50) yazmış hame-i sebze
Nazar kıl kim bu hem aşar-i rahmetden bir ayetdür

(…)”

agy s. 439

“(…)

3. Zemane içre mücerrebdür intikam-i zeman
Hemişe yahşıya yahşı virür yamana yaman

(…)”

agy s. 449

“TAHMİS (XIV-XV. asır Çağatay şairi Lutfi’nin gazeline yazılmıştır.)

1

1. Candadur subh-i ezelden mihr-i ruhsarun senün
2. N’ola ta şam-i ebed olsam taleb-karun senün
3. Şimdi cana bolmamış men ‘aşık u zarun senün
4. Ey ezelden ta ebed gönlüm giriftarun senün
5. Çare kıl kim boldı canum esrü efgarun senün

2

1. Dutdılar teşhis-i derd içün mu’alicler regüm
2. Tapdı bu sıhhat ki firkatden yakindür ölmegüm
3. Çun yakin oldu devasuz derdden can virmegüm
4. Can virür çağda başumğa Tanrı içün gel begüm
5. Bari görmüş bolgamın bir lahza dil-darun senün

3

1. Hublaını imtihan itmekde çoh çekdüm cefa
2. Nale vü zar ile bildüm derd-i dil bulmaz şifa
3. Men sınadum şimdi sen pendüm eşit kıl iktifa
4. Çünki hublar mezhebinde yoğ imiş resm-i vefa
5. ey gönül ni yirge gitgey nale vü zarun senün

4

1. gönlüm aldı ol iki ‘ayyar çeşm-i pür-humar
2. şimdi can kasdına durmuşlar ne reng ilen ki var
3. ‘Urf içinde olsa ger ‘ayyar kavli üstüvar
4. Şer’ile ger dursalar esrük sözine i’tibar
5. Kanuma birgey tanuklığ iki ‘ayyarun senün

5

1. Sanma cevr itsen Fuzuli incinüb terkün kıla
2. Ger cefa kıl ger vefa canum fida sen katile
3. Men hod öldüm imdi sen tığ-i cefa alub ele
4. Lutfi’nin öldürsen ey dil-ber cefa tıği bile
5. Anda hem bolgay menüm ruhum meded-karun senün”

agy s. 462-464

“TAHMİS (XV. yüzyıl Azeri şairlerinden Habibi’nin gazeline yazılmıştır.)

1

1. Ta cünun rahtın geyüb dutdum fena mülkin veten
2. Ehl-i tecridem kabul itmen kaba vü pirehen
3. Her kaba vü pirehen geysem misal-i gonce men
4. Ger senün’çün kılmasam çak ey but-i nazük-beden
5. Gurum oldun ol kaba eğnümde pirahen kefen

2

1. Gerçi sevda-yi ser-i zülfündenem zar ü zelil
2. geçmen ol sevdadan oldukça mana ‘ömr-i tavil
3. Sanma terk idem bu sevdanı ger olsam men katil
4. Çıhmaya sevda-yi zülfün başdan ey meh ger yüz ıl
5. Üstühan-ı kellem içre dutsa ‘akrebler veten

3

1. galib oldu subh-dem şevk-i rüyun mana
2. Seyr- bağ itdüm ki buy-i gül vire teskin ana
3. Gül görüb yadunla dürr-i eşk saçdum her yana
4. Düşdi şeb-nem bağa gir ta gül nisar itsün sana
5. Sebzenün her bergine bir dür ki tapşurmuş çemen

4

1. Dir idüm ey dil getürme hiç derd ehline şek
2. Ta seni hem salmasun bir derde devran-i felek
3. Almadun pend imdi ‘aşıksan işün ah eylemek
4. Ey gönül ‘ışk ehline her şeb gülerdün şem’ tek
5. Men dimezdüm mi ki tanla ağlayasıdur gülen

5

1. hah sinceb eylesün ferşin fuzuli hah kül
2. Hecr ara mutlak yuhu görmez göz eğlenmez gönül
3. Yarsuz ‘ışk ehlinün dinlenmeği mümkin değül
4. Nice dinlensün habibi sensüz ey endamı gül
5. Kim batar cismine tende her tüg olmuş bir tiken”

agy s. 465-467

“XIII

1. Her kimün var ise zatında şeraret küfri
Islahat-i ‘ulüm ile müselman olmaz

(…)”

agy s. 482

“XIX

1. ‘ilm kesbiyle paye-i rif’at
Arzu-yi muhal imiş ancak

2. ‘Işk imiş her ne var alemde
‘ilm bir kil ü kal imiş ancak”

agy s. 485

“XXII

1. Sada’yi ney haram olsun didün ey sofi-i cahil
Yile virdün hilaf-i şer’ ile namusın islamun

(…)”

agy s. 486

“(…)

3. Kim ki menden nef’ bulmaz istemem nef’in anun
Ol ki nef’üm yoh ana nef’i mana olmaz helal

(…)”

agy s. 488

“(…)

2. Geödüm ser-i kuyunda iki ‘alemden
(İki makam arasında benim için üçüncü bir makam vardır.)”

agy s. 502

“XIII

1. Ey zikr-i lebün nasih-i enfas-i Mesih
Nutkun (Ben (Arapça’yı) en iyi konuşanım.) kelimatun fasih

(…)”

agy s. 503

“(…)

2. Dünyaya heves itmemek itmekden yeğ
Çu evveli hırs u ahiri hasret imiş”

agy s. 509

“(…)

2. Terk-i mey ü mahbub didün cennet içün
Şerh eyle ki cennette ne var ey va’iz”

agy s. 511

“(…)

2. Bir kat ile ki munda Nuh tufan gördi
Men Nuh değüldüm nice tufan gördüm”

agy s. 515

“LXXII

1. Gördüm seni elden ihtiyarum gitdi
Bahdum kadüne sabr u kararum gitdi

2. Hak oldum ü her yana gubarum gitdi
El kıssa kapunda i’tibarum gitdi”

agy s. 519

Reklamlar