vacigok

uğursuz bir şey geliyor bu yana(something wicked this way comes), yorumlarını okumadan önce bilimkurgu ağırlıklı olduğunu düşündüğüm, öyle olmadığını anlayınca şaşırtan fakat en küçük hayal kırıklığına uğratmayan bir ray bradburyeseri. zaten okuyucu bradbury’nin ”çekinme, gir içeri.. uğursuz bir şey, upuzun bir yoldan senin için geldi.” sözlerini görünce en ufak tereddüt etmeden okumaya başlıyor. çimlerin üzerinde oturan will ve jim’in yanına gidiyor sessizce, görünmez bir şekilde maceralarında onlara eşlik ediyor. dostluklarını, şehre gelen lanetli karnavalı, resimli adamın kötülüklerini, karnavalda chopin’in ölüm marşı aracılığıyla insanların yaşlarını değiştiren atlıkarıncayı ve daha birçoğunu şaşkınlıkla izliyor.


bir de bradbury bu romanında bambaşka bir dil kullanıyor sanki. okuduğum diğer romanlarında soyut kavramların, cansız varlıkların sesine, kokusuna bu kadar yer vermezdi. something wicked this way comes ise bunlarla dolu ve bradbury rüzgarın söylediklerini, zamanın sesini, ölümün ve gece 3’ün kokusunu anlatırken nasıl bizim hiç duyamadığımız şeyleri bu kadar iyi duyuyor diye düşünmeden edemiyor insan.

kitapta beni…

View original post 271 kelime daha

Reklamlar