Yitik Kültür Merceği

Haber, insanların iftar sonrasında rehavetle esnemeye başladıkları bir vakitte geldi. Bu iftarlardan bazıları görkemli iftarlardı. Büyük otellerin salonlarında devletluların, yükselme arzusundaki bürokratların, kendilerini göstermek isteyen yerel yöneticilerin katıldığı, şu bitmez nimetler için dua edilenlerden. Böyle iftarlara alıştık artık, hayatımızın bir parçası oldu. Birisi sorgulamaya kalksa, ortaya tuhaf bir düşünce atmış gibi dönüp yan yan bakıyor, gözlerimizle sigaya çekiyoruz. Ama biliyoruz ki kitleye açık ya da özel davetlilere verilen iftarların pek çoğu bir güç gösterisi halini almaya başladı; bunlara, politik niyetler de taşıyan buluşmalar denilebilir. Politik niyetler de taşıyan bütün bu buluşmaların bir özelliği de hem gerçeklerden hem de sahicilikten kopmuş olması. Öylesine bir kopuş ki; fakirlikten, yardımlaşmadan, nefis terbiyesinden bahsedilirken, dil bir hurma tadıyla ezbere dönüp duruyor. Konuşanların da ağızlarından çıkan söze pek inanası yok. Sonuçta iftarın tertip edilişi gibi iftarda sarf edilen sözler de bir panayır mevzuatı haline geliyor…

Oysa hayat arka mahallelerde, küçük kentlerin karanlığında, kasabaların fırınları önünde…

View original post 433 kelime daha

Reklamlar